Αντίο Γιάννη...

Παίζει κάτι περίεργα παιχνίδια η ζωή...
Μπορεί να είσαι μέρες,χρόνια,συνέχεια μαζί με άτομα και να μην σε νοιάζει τι απ έγιναν όταν χάθηκαν από την καθημερινότητά σου. Επειδή δεν ταιριάξαμε? Επειδή δεν άξιζαν?
Και ακούς ένα πρωί,πως έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο,κάποιος που είχες συναντήσει ελάχιστα,κάποιος που ήξερες από απόσταση και χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια...
Θες που η γνώμη που είχες για αυτόν σχηματίσει,διαβάζοντας τα άρθρα του και συζητώντας μαζί του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ,ενισχύθηκε στις δια ζώσεις επαφές,θες που ήταν κόσμημα για τον επαγγελματικό του χώρο,έναν χώρο που έχει γεμίσει από αμόρφωτους και «υπάλληλους» οσφυοκάπτες ?
Δεν ξέρω πως γίνεται σε τούτη την ομάδα και όταν δείχνει πως βρίσκει το δρόμο της,κάτι θα συμβεί που θα σκιάσει τη χαρά και την ελπίδα.Πρέπει να είναι στη μοίρα της,βαθιά ριζωμένο...
Να μη μπορεί να χαρεί για πολύ τους κορυφαίους της...
Γιατί τέτοιος ήσουν Γιάννη.Από τους κορυφαίους ρεπόρτερ-αρθρογράφους στην ιστορία της ομάδας μας και όλης της χώρας.
Σίγουρα ο κορυφαίος ενεργός στο χώρο μας....
Δυστυχώς για εμάς,το κενό σου θα μείνει κατά πως δείχνει,για χρόνια δυσαναπλήρωτο.Αφού δεν φαίνεται να υπάρχουν προσωπικότητες που να σε πλησιάζουν.Άνθρωποι ακέραιοι,με άποψη και τόλμη.Να τη λένε σε κάθε περίσταση και άσχετα αν αφορά φίλους,επειδή την στηρίζουν στη γνώση του αντικειμένου και στη καθαρότητα του χαρακτήρα τους...
Καλό σου ταξίδι.....